Blog

Glutenvrij genieten in Sevilla


Van 4 tot en met 8 maart ben ik samen met Peter naar Sevilla geweest. Het is voor de tweede keer, dat wij zonder onze kinderen een paar dagen op citytrip zijn geweest. Een jaar geleden waren we al in Valencia. Dat was ook wat glutenvrij betreft een super ervaring, dus dit jaar heb ik bijna niets meegenomen, wat betreft glutenvrij eten. Enkel boterhammen voor in het vliegtuig. In Sevilla hadden we een appartement gehuurd via airbnb. Voorafgaand aan de reis heb ik wat restaurants opgezocht, die bekend staan dat ze glutenvrije opties hebben, en opgeslagen in mijn telefoon.


Dag 1

Rond de middag kwamen we aan bij ons appartement. We hebben geluncht bij een tentje om de hoek ‘la teresas’. Als je de woorden ‘celiacos’ of ‘sin gluten’ laat vallen, weet je vrijwel meteen of ze ermee bekend zijn en wat er mogelijk is. Ik kreeg direct een allergenenkaart en tot mijn opluchting kon ik uit bijna alles kiezen. Ik ben voor een heerlijk tonijngerecht gegaan met groentes en een kruidenolie. Een veelbelovende start van onze vakantie.

We waren heel vroeg opgestaan vanwege de vlucht. In Spanje is het gebruikelijk om laat te dineren, vaak pas na 21.00. We hebben daarom besloten zelf te koken, omdat het al een lange dag was geweest. In een kleine mercados (supermarkt) hebben we verse groenten, vlees en rijst gekocht en ook alvast ontbijtproducten. Ondanks dat het een kleine winkel was, hadden ze er glutenvrije broodjes en maiswafels. 

Dag 2

We hebben in het appartement ontbeten. Daarna de toerist uitgehangen. In ‘mercados de triana’, een versmarkt met veel fruit-, vlees-, vis- en brood/banket kramen, kwam ik tot mijn verbazing een kraampje tegen, waar ze glutenvrije broodjes en lekkere koeken verkochten. Een ideale stop dus voor koffie met iets lekkers erbij.

Daarna hebben we geluncht bij ‘la Habanita’, een caribisch restaurant. Naast glutenvrij, ook veel vegetarische en veganistische opties. Een salade en krokante kipstukjes op, glutenvrij broodje en als dessert witte chocolade taart. Om je vingers bij af te likken.

Het diner genuttigd bij San Marco Santa Cruz, een Italiaans restaurant. Relatief iets duurder dan de tapasbars. Wel weer heel veel keuze, inclusief glutenvrije spaghetti en pizza’s. Ik heb vooraf zalm genomen en als hoofdgerecht spaghetti carbonara. En een mandarijn sorbet na.

Dag 3

Vandaag geen uitgebreide warme lunch, maar een heerlijke sandwich en een smoothie bij Milk away. Ze verlopen er ook milkshakes, salades en meer.

En ik kon het niet laten nog even een glutenvrije brownie op te smullen.

Op aanraden van meerdere website zijn we de avond naar ‘la Gazuza’ gegaan om tapas te eten. Het is een restaurant iets buiten het oude stadscentrum. Toch waren we verbaasd te zien dat er niemand binnen zat. Ondanks dat toch heerlijk gegeten, verschillende kleine gerechtjes voor relatief weinig geld. Je kunt er zelfs glutenvrij bier krijgen.

Vooral de frisse limoentaart met citroenijs was heerlijk, evenals de falafels met kikkererwten.

Dag 4

Milk Away was gisteren goed bevallen. Dus na een bezoek aan de kathedraal daar opnieuw een broodje gehaald. Om mee te nemen, zodat we verderop op een plein heerlijk van het zonnetje konden genieten.

Vanwege de goede recensies zijn we bij ‘la bartola’ gaan eten. Vanwege de verwachte drukte wat vroeger dan de Spanjaarden gewend zijn. Dat was maar goed ook, want 5 minuten nadat we binnen waren, was het kleine restaurant bomvol. En niet zonder reden, want de tapas waren verrukkelijk, de lekkerste van de hele reis. Zeker een aanrader dus.

Dag 5

Op de dag van vertrek zijn we nog even naar Milk Away gelopen voor ontbijt en lunch om mee te nemen, voor in de bus naar het vliegveld en voor in het vliegtuig. Ook om 12.00 was het broodje met tomaat, mozzarella en pesto nog heerlijk.


Peter en ik hebben een heerlijke ontspannen mini vakantie gehad. Mede doordat ik heel gemakkelijk kon genieten van het (uit) eten.

Glutenvrij geslaagd!


Anke


Las Teresas

Calle Sta. Teresa, 2, 41004 Sevilla, Spanje


La Habanita
Calle Golfo, 3, 41004 Sevilla, Spanje

Milk away

Calle Hernando Colón, 3, 41004 Sevilla, Spanje


San Marco Santa Cruz

Calle Mesón del Moro, 6, 41003 Sevilla, Spanje

La Gazuza

Calle Bartolomé de Medina, 21, 41004 Sevilla, Spanje

La Bartola

Calle San José, 24, 41004 Sevilla, Spanje
 

Een uitnodiging voor een high tea, wat nu?

In de vorige blog vertelde ik al dat ik soms wat terughoudend ben in buiten-de-deur eten vanwege mijn glutenvrije dieet. Nu heeft het noodlot toegeslagen... Ik werd toegevoegd aan een groepsapp, met in de titel ‘hightea’. Het werd georganiseerd voor een zwangere vriendin. Ik ben nog niet eerder op een ‘babyshower’ geweest. Deels, omdat ik uit principe tegen het veramerikaniseren ben van onze gewoonten. En mijn tweede excuus is mijn glutenvrije dieet. Liever zadel ik anderen niet op met deze, in mijn ogen voor anderen, moeilijke omstandigheden. Ik kom erachter dat deze vriendinnen allemaal iets te eten willen maken, zodat we lowbudget en gezellig thuis een leuke middag kunnen hebben.

Ik vraag, via de groepsapp, of het mogelijk is dat ze glutenvrije lekkernijen kunnen en willen maken of dat ik mijn eigen hapjes zal gaan maken. Ik laat het bewust open, want ik wil niemand dwingen. Als je niet bekend bent met het dieet, kan het nogal zoeken en lastig zijn.

Niet alleen de ingrediënten moeten glutenvrij zijn. Ook kruisbesmetting is uit den boze. Dat betekent dat je bijvoorbeeld niet brood kunt besmeren met boter, waar net ook een gluten boterham mee is gesmeerd. Want in de boter zitten kruimels van die gluten.

De reacties zijn verrassend positief. Er wordt me gevraagd om een lijst op te stellen van waar wel en geen gluten in zitten. Bij de vermelding wat iedereen gaat maken, staan meer dan genoeg glutenvrije hapjes. Zelf besluit ik een verse fruitsalade te maken en toastjes met zelfgemaakte eiersalade. De toastjes zijn van het merk van der Meulen, zijn van rijst gemaakt en te koop in de smaken naturel en lente-ui. Gewoon te vinden in het schap van de supermarkt bij de andere toastjes.

Eenmaal op de high tea wordt alles klaargezet, voordat de zwangere vriendin arriveert. Iemand schrijft, bij alles wat op tafel wordt gezet, wat het is en in het geval dat ik het mag hebben staat er ‘glutenvrij’ bij. Stiekem kijk ik alvast rond en ik ben echt blij verrast dat er genoeg lekkers is voor mij om uit te kiezen. Ik ga hier zeker niet met honger weg.

Natuurlijk komen er vragen voor mij over mijn dieet. Een enkeling zegt dat het lastig was om glutenvrije producten te vinden of dat het lastig was om te maken, omdat glutenvrij meel en bladerdeeg anders reageert dan meel met gluten. Ik leg uit dat dat komt, doordat gluten het eiwit in onder andere tarwe is dat zorgt voor binding. Zonder dit eiwit valt bijvoorbeeld brood gemakkelijker uit elkaar.

Er wordt me ook gevraagd of ik het niet spannend vind of iedereen wel schoon gewerkt heeft. De vraag geeft mijn onuitgesproken gedachte perfect weer. Ik geef toe dat ik het best spannend vind. Ook omdat ik het anderen niet lastig wil maken om voor iets glutenvrij te zorgen. Het was voor mij zelfs een reden om het vooraf al af te zeggen. Maar wat ben ik blij dat ik dat niet heb gedaan. Het blijkt erg gezellig. En achteraf heb ik zelfs wat recepten gevraagd van wat ik zelf nog niet eerder heb gemaakt. Mijn favoriet waren mini cheesecakes met salty caramel 

https://www.leukerecepten.nl/glutenvrije-high-tea-recepten-zoet-hartig/

Kortom, een zeer geslaagde ervaring, mede mogelijk gemaakt door lieve meiden, die bereid waren moeite te doen om ook voor mij glutenvrij lekkers mee te nemen.

Anke


De start van de glutenvrijsters

Op Facebook lees ik een blog van iemand die bij mister spaghetti in Oosterhout is gaan eten. Ze is positief over deze eetgelegenheid. Nog diezelfde ochtend app ik mijn zussen met de vraag of ze het leuk vinden om daar met zijn drieën te gaan eten. Een dag later zitten we in het restaurant en bedenken we dat we een uniek gezin zijn. Zowel onze ouders als wij hebben allemaal coeliakie. In de afgelopen tien jaar hebben we aardig wat ervaring opgedaan rondom ons glutenvrije dieet. Ieder van ons gaat er anders mee om. We bedachten dat we met deze unieke situatie iets moesten doen.

Een gezellig etentje later rijden we naar onze ouders en presenteren onze eerste, wilde ideeën. Dit wordt enthousiast ontvangen en papa heeft onze naam ook al bedacht. De start van iets nieuws is gemaakt! De belangrijkste reden dat we onze ervaringen en kennis willen delen is niet alleen om anderen met coeliakie te inspireren, maar vooral ook willen we dat er 'normaal' met het dieet omgegaan wordt. Eten is een sociale bezigheid. Daar waar mensen samenkomen, wordt er bijna altijd gegeten. Het feit dat wij niet alles mogen eten, wil niet zeggen dat wij niet willen deelnemen aan allerlei sociale activiteiten. Op een leuke en positieve manier willen we laten zien hoe wij omgaan met de uitdagingen rondom ons dieet.
Bij mister spaghetti vonden we al een klankbord in de vorm van de bedrijfsleider. Hem vertellen we nogmaals wat coeliakie is en welke risico's en gevolgen het heeft als we een glutenfout maken. De man in kwestie luistert aandachtig en zegt dat hij veel van wat wij vertelden, nog niet wist. We bedanken hem in ieder geval voor de onbezorgde (glutenvrije) avond.

Een glutenfout

Die onbezorgdheid duurde helaas niet lang... Een dag later voel ik me moe. Ik kan niet naar de wc en leg 's middags mijn hoofd van ellende op tafel, maar ik leg nog niet meteen de link. Later die dag besef ik dat ik toch gluten op heb in het restaurant. De allergenenlijst klopte niet en de ingrediënten zijn niet extra gecheckt.
Nu ben ik juist degene, van de drie zusjes, die het vaakst het uit eten ontloopt, vanwege de onzekerheid of er in de horeca op een juiste manier wordt omgegaan met ons dieet. Notabene ben ik degene die ziek wordt. Ik bedacht me dat juist deze horecagelegenheid een dergelijk fout niet had mogen maken en ik neem telefonisch contact met ze op. Een week later word ik teruggebeld door de bedrijfsleider. Hij biedt zijn excuses meerdere malen aan. Hij had me compensatie willen geven, maar wegens onvoorziene omstandigheden is het restaurant gesloten. Ik leg uit dat ik wil dat het een les is, opdat ik hoop dat er niet nogmaals iemand ziek wordt van de gluten. Dat is alles wat ik wil. Ik leg uit dat het thuis altijd goed gaat en dat ik nooit een glutenfout maak. Ik vind het echt heel vervelend en ik ben teleurgesteld ben dat het buiten mijn macht om toch fout gaat.

Ik ben nu echt niet van plan om me op te sluiten binnenshuis en nooit meer buiten de deur te gaan eten. Integendeel, ik hoop dat er meer positieve buiten-de-deur ervaringen gaan komen. Want niets is zo gezellig om met je vrienden en familie samen te eten.

Anke